تبلیغات
پاسخ معمای انفجارهای خورشیدی در یادداشت‌های دویست ساله پیدا شد
ارسال در: 1388/05/10-00:00
نگاهی دوباره به گزارش لکه‌های خورشیدی در قرن هجدهم، می‌تواند به پیش‌بینی‌های دقیق‌تری در مورد انفجارهای خورشیدی خطرناک بیانجامد.

هنوش خرم‌روز

گاهی خورشید، ابرهایی از پلاسما را به سمت ما پرتاب می‌کند که می‌توانند ماهواره‌های اطراف زمین را بسوزاند و شبکه‌های انتقال انرژی روی زمین را از کار بیاندازد. اغلب این انفجارها در دوره اوج فعالیت خورشیدی که لکه‌های خورشیدی به بیشترین میزان فراوانی خود بر روی خورشید می‌رسند،‌ اتفاق می‌افتد.

به گزارش نیوساینتیست، با این‌که به طور میانگین بین هر دو دوره اوج خورشیدی 11 سال فاصله است،‌ اما پیش‌بینی زمان دقیق و میزان هر اوج بسیار مشکل است؛ چون برای رسیدن به یک مدل،‌ هنوز اطلاعات تاریخی کافی وجود ندارد. از زمانی که ثبت کامل و قابل قبول دوره‌های خورشیدی آغاز شده،‌ حدود 24 دوره پدیدار شده است و اکنون، تحلیل طرح‌های تاریخی لکه خورشیدی این احتمال را بیان می‌کند که این ثبت‌های منقطع از اواخر قرن 18 میلادی، یک دوره خورشیدی را از قلم انداخته است.

شمار لکه‌های خورشیدی در این فاصله با ارقام اخترشناس قرن 19 سوییسی، رودولف وولف مطابقت دارد. وی محاسباتش را بر پایه طرح‌هایی که یک اخترشناس تازه‌کار اتریشی به نام یوهان اشتودر از خورشید کشیده‌ بود، انجام داد. بر اساس محاسبات وولف،‌ در بین سال‌های 1784/ 1163 و 1799/ 1178 یک دوره خورشیدی 15.5 ساله وجود داشته که در بین دوره‌های ثبت‌شده،‌ بلندمدت‌ترین دوره محسوب می‌شود. اما از آن‌جایی که طرح‌های اشتودر بسیار پراکنده بود (برای مثال در نیمه دوم سال 1793/ 1172 وی تنها دو طرح کشیده بود)، اعتبار اعداد مطرح شده توسط وولف از دیرباز توسط اخترشناسان زیر سوال رفته است. حتی در قرن 19 میلادی، برخی گمان بردند که شاید دو دوره خورشیدی کوتاه مدت در آن دوره اتفاق افتاده است.

برای مشاهده تصویر بزرگ، اینجا را کلیک کنید

برای روشن شدن این بحث،‌ گروهی به سرپرستی ایلیا یوسوسکین از دانشگاه اولو در فنلاند، ‌طرح‌های اصلی اشتودر را که در حال حاضر در موسسه اخترفیزیک آلمان نگهداری می‌شوند، بازنگری کردند. آن‌ها همچنین اطلاعاتی از یک سری طرح‌های مربوط به لکه‌های خورشیدی را اخترشناسی به نام جیمز آرچیبال همیلتون و همکارش در بین سال‌های 1795/ 1174 و 1797/ 1176 در رصدخانه ارمغ ایرلند تهیه کرده بودند، به بررسی‌های خود افزودند.

گروه، هم تعداد لکه‌های خورشیدی و هم مکان قرار گرفتن آن‌ها را روی خورشید مورد توجه قرار داد. محل آن‌ها از این جهت اهمیت دارد که وقتی یک دوره خورشیدی جدید آغاز می‌شود، این لکه‌ها اغلب در عرض جغرافیایی 20 تا 30 درجه نسبت به استوای خورشید قرار می‌گیرند، ‌اما با پیشرفت دوره، در عرض‌های نزدیک‌تر به استوا ظاهر می‌شوند تا جایی که در پایان دوره به ندرت بیش از چند درجه با استوا فاصله دارند. یوسوسکین می‌گوید:‌ «وولف برای شمردن تعداد لکه‌ها تنها از طرح‌های اشتودر استفاده کرد. وی از اطلاعات مربوط به محل آن‌ها استفاده نکرده است.»

تحلیل‌های جدید احتمال می‌دهد که حدود سال 1793/ 1172 یک دوره خورشیدی جدید و ضعیف آغاز شده است. در آن سال، لکه‌های طرح‌های اشتودر در حدود زاویه 20 درجه از استوا قرار گرفته بودند و همچنین یکی از طرح‌های همیلتون در سال 1795/ 1174 لکه‌ای را در زاویه 15 درجه استوای خورشید نشان می‌دهد. این تحلیل چنین عنوان می‌کند که در زمان آن دوره خورشیدی بلندمدت غیرعادی،‌ در واقع دو دوره به طول نه و هفت سال روی داده است.

داگلاس بیسکر،‌ از سازمان امور جوی و اقیانوسی ملی ایالات متحده در مورد این نتایج می‌گوید: « به طور قطع روی برخی مدل‌های پیش‌بینی تاثیرگذار خواهد بود». برای مثال، آمارهای مربوط به دوره‌های خورشیدی پیش از این انتظار داشتند که دوره‌های طولانی خورشیدی،‌ دوره‌هایی ضعیف را به دنبال داشته باشد. اما حالا به نظر می‌رسد که این ایده اغراق‌آمیز است، چراکه این ایده بر اساس مشاهداتی ارائه شده بود که نشان می‌داد بعد از یک دوره بسیار بلندمدت خورشیدی،‌ در سال 1799/ 1178 دوره بسیار ضعیفی آغاز شده است. با این حال،‌ وی همچنان در مورد نتیجه‌گیری قطعی در مورد این دوره خورشیدی اضافی هشدار می‌دهد و می‌گوید:‌ »حتی با اطلاعات جدید، من شخصا مشاهدات را بیش از آن حدی که بتواند قانع‌کننده باشد،‌ پراکنده می‌بینم.»

نظرات ارسالی:
 
احمد فتحی
1393/08/20   9:13:00 PM
کُره انفجار اتمی ماکت کوچک خورشید وستارگان است. ذات اولیه اجسام عالم یعنی آجرهای سازنده جهان ، ضد ماده است و در هر منظومه ای این اجسام در اثر دریافت بی وقفه چسب های هسته ای از سوی ستاره مرکزی تبدیل به ماده شده اند و در کُره زمین هم هر گاه و به هر دلیلی « مثلاً درآزمایش انفجار اتمی » لحظه ای ماده از زیر یوغ و تسلط قدرتمند وپُر نفوذ این چسب های هسته ای مزونهای تشعشعات کیهانی ارسال شده ازخورشید ، آزاد شود « پوسته فرضی اتمها محو گردد » ، این ماده به اصل اولیه خودش بر می گردد و ضد ماده می شود و نمود ضد ماده هم به شکل فیزیکی هندسی کُره است ...کُره ای کاملاً منظم و بر این اساس است که خورشید کُروی ست و کُره آتش انفجار اتمی هم کاملاً کُروی منظم است با همه خصوصیات خورشید. ولی آزاد شدن این کُره ضد ماده انفجاراتمی فقط چند ثانیه ای به طول نمی کشد و دوباره تحت نفوذ چسب های هسته ای تشعشعات کیهانی پُر قدرت خورشید سنتز هسته ای شده برسطحش لکه بوجود می آید « ماده و عنصر بوجود می آید مانند بوجود آمدن لکه های خورشیدی » و سپس با سرعت تمام این لکه ها یا عناصر سنتز شده همه وجود این کُره ضد ماده انفجار اتمی را فرا می گیرد و بدینگونه عمر ضد ماده بودنش سریعاً به پایان می رسد . برای دیدن و تحقیق این خورشید بوجود آمده از انفجار آزمایش اتمی نیاز به سرعت عمل در حد کسری از ثانیه است یعنی همان لحظه بوجود آمدن نور شدید و شکل گرفتن کُره ای عظیم وکاملاً منظم هندسی...این همان ماکت خورشید است با همه ویژگی های خورشید . همه بررسی ها و ثبت تصویر کامل آن باید ثانیه اول و قبل از : 1ـ قبل از بوجود آمدن نیروی دافعه اش با ضد ماده درون زمین و دفعش از سطح زمین به سوی آسمان باشد. 2 ـ قبل از بوجود آمدن نیروی جاذبه اش و جذب اجسام «ماده » به سوی خود و مکیدن خاک زمین محل اپی سانتر و بلند کردن این خاک به صورت ساقه از سطح زمین و اتصال آن به زیر خود که کانال مکیدن و جذب اجسام پیرامون به درون خود باشد. 3 ـ قبل از بوجود آمدن جاذبه الکتریکی و جذب بار الکتریکی ابرها به صورت رگه های نورانی آذرخش به سوی خود باشد . احمد فتحی ـ مدیر وبلاگ « اسرار ناب هستی »

مشارکت در بحث:
نام:
ایمیل:
متن پیام:
کد امنیتی:

Copyright © 2001-2019 Parssky.com All Rights Reserved 

اسپانسرها :   اسپانسرها :  تایم لپس timelapse اسلایدر عکاسی فیلمبرداری  عکاسی صنعتی طولانی عکاسی رشد پروژه برج خنک کننده فایبر گلاس عکاسی نجومی تلسکوپ دوربین دوچشمی تجهیزات نجوم فروش عکس پارس ویو Parsview.ir   عکس با کیفیت وضعیت آب و هوای ایران  تهویه ایران .بانک عکس و وکتور فروش عکس . طرح و وکتور فروش دوربین دوچشمی

طراحی سایت با آسمان پارس

با کلیک روی +۱ ما را در گوگل محبوب کنید